AGNIESZKA WIELEWSKA

  1. pl
  2. en
  1. pl
  2. en

SZTUKA
BEZ BABCI

 

 

koprodukcja:

Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu,

Teatr Nowy im. T. Łomnickiego w Poznaniu

 

premiera:

9 listopada 2018,

Scena Wspólna w Poznaniu

 

tekst i dramaturgia:

Banjamin Maria Bukowski

reżyseria:

Tomasz Kaczorowski

scenografia, kostiumy:

Agnieszka

Wielewska

muzyka:

Miłosz Sienkiewicz

maska kruka:

Krista Argale

realizacja materiałów filmowych:

Marcin Ratajczyk

 

 

obsada:

Dorota Abbe,

Zuzanna Łuczak,

Andrzej Niemyt, Katarzyna Węglicka (gościnnie aktorka Teatru Polskiego w Poznaniu), Barbara Fiałkowska (video – babcia Matylda)

 

dźwięk:

Emil Gąsiorek

swiatło:

Maciej Fincel

technika sceny:

Mateusz Matuszewski

plakat:

Anna Górska

wykonanie kostiumów: Pracowania Teatru Nowego w Poznaniu oraz Angelina Janas-Jankowska

koordynacja warsztatów z seniorami:

Julia Patan

produkcja i koordynacja projektu:

Izabella Nowacka

 

opis:

 

Pytania ostateczne. Zadajemy je sobie od zawsze: niezależnie od tego czy jesteśmy mali, czy duzi. I od zawsze nie znajdujemy zadowalających odpowiedzi. Kiedy tracimy naszych bliskich, szukamy ratunku w nauce, w religii, we wspomnieniach, pamiątkach, fotografiach... Wołamy na pomoc sztukę.

 

Twórcy spektaklu „Sztuka bez babci” mierzą się z pytaniami ostatecznymi w obecności dzieci. Nie udają, że tych pytań nie ma. Nie przekonują, że można od nich uciec. Nie twierdzą, że znaleźli jedyną prawdziwą odpowiedź. Za to pomagają choć trochę oswoić lęk, który towarzyszy nam wszystkim przez całe życie.

 

Tak, przygotowujemy listopadową premierę dla dzieci. Z nutką pustki, nutką miłości, nutką nadziei i nutką czarnego humoru. Z wiarą, że można próbować znaleźć chociaż właściwe proporcje.Nie ma babci. Zawsze była, a teraz jej nie ma. Gdzie jest? Dokąd poszła? Czy wróci?

 

Na te pytania próbuje odpowiedzieć mała dziewczynka – Wnuczka Swojej Babci. Na podobne pytanie próbowało już odpowiedzieć, albo (wcześniej czy później) stanie przed nim – każde z nas: małych i dużych.Ludzie robią to od zawsze. Znikają. Są. A potem ich nie ma. Zostajemy bez nich: z pustką, której nie da się niczym wypełnić, ze wspomnieniami… Z czymś jeszcze?

 

Twórcy zapraszają nas do czarno-białego świata nieco groteskowych opowieści. Przyprawiają historię Wnuczki szczyptą horroru i humoru, żebyśmy próbowali się nauczyć oswajać to, co nieuniknione.

 

 

Spektakl dla widzów od 7 roku życia

 
 
 
z recenzji:
 

"Jest tu więc i horror i humor, owszem - ten czarny, ale za to jaki pokrzepiający. Do tego mroczno-sympatyczny klimat rodem z Rodziny Addamsów rozegrany światłem i muzyką i czarno-biała scenografia - choć jak wiadomo, świat nigdy nie jest czarno-biały..(...)".

 

Anna Solak "A jeśli nas zniknie?", kultura.poznan.pl, 14.11.2018

 

 
 
więcej info:
 

 

KONTAKT                  

aga.wielewska@gmail.com

 

Twój e-mail
Treść wiadomości
wyślij
wyślij
Formularz został wysłany - dziękujemy.
Proszę wypełnić wszystkie wymagane pola!